Algemeen
3 juli 2019

Minder regels, gezondere medewerkers

Teveel regeltjes, rapportages, richtlijnen, protocollen en administratie. Teveel regeldruk. Dat is wat veel zorgmedewerkers zeggen als het gaat over werkdruk en werkgeluk. Iemand die fulltime werkt is 2 van de 5 dagen bezig met administratie. Tijd die ze niet aan de zorg voor de patiënten kunnen besteden. En dat is niet waarom iemand de zorg in gaat. Dat meldt Stichting IZZ naar aanleiding van de Monitor Gezond werken.

Minder werkplezier

‘Zorgmedewerkers zijn niet in de zorg gaan werken om achter de computer administratie te doen. Meer en meer verliezen zorgmedewerkers daardoor hun plezier in het werk. Op een gegeven moment bereiken zij een punt dat ze buiten onze sector naar een baan gaan omkijken. En dat terwijl de zorg elke medewerker keihard nodig heeft’, schrijft IZZ naar aanleiding van hun onderzoek.

Verzuim

Vertrek uit de zorg is niet het enige probleem, ook verzuim is gerelateerd aan regeldruk. Door de hoge ervaren werkdruk valt zorgpersoneel uit door gezondheidsklachten. Bijna iedereen (70 procent) ervaart een hoge werkdruk door het bijhouden van alle administratie. Daarbij ziet 20 procent het nut er niet van in. Vooral de mensen die in deze beide groepen vallen, ervaren de werkdruk als te hoog en zijn kwetsbaarder voor gezondheidsproblemen. Deze medewerkers krijgen vaker te maken met lichamelijke en emotionele uitputting, een hogere verloopintentie, minder bevlogenheid, een hoger werkgerelateerd verzuim en geestelijke klachten.

Wat kun je eraan doen?

Kees Kraaijeveld, directeur van de Argumentenfabriek, is druk bezig met het ontregelen van de zorg. ‘Het probleem is de opeenstapeling van regels. En daardoor kost het registreren veel te veel tijd’, legt hij uit. ‘Informeer zorgmedewerkers over het waarom van de regeltjes’, geeft hij als eerste tips, ‘en kijk daarnaast in hoeverre alle regels, richtlijnen en protocollen wel nodig zijn. Zorgbestuurders hebben geen idee van de kosten die de regelgeving met zich meebrengt. Maar het tij is aan het keren. Het moet gewoon.’

Bron: IZZ
Fotocredits: George Hodan